Kitin yunanca kökenli bir kelime olup, zırh anlamına gelen ‘CHİTON’ sözcüğünden türemiştir. İlk olarak 1811 yılında Bradcannot tarafından kullanılmıştır. Sellülozdan sonra en yaygın olan karbonhidrat biyopolimeridir (Shahidi ve Ark; 1999).
Kitin eklembacaklılarda dış iskeletin temel yapı maddesidir. Yengeç ve istakoz gibi kabukluların, böceklerin dış iskeletinden başka kondroidin olarak da göz merceğinin, tendonların, kıkırdağın yapısında bulunur. Sellüloz bitkiler için nasıl önemli temel yapı taşı ise kitin ve türevleri de diğer canlılar için önemli yapı taşlarıdır (Lehninger; 1977).


Biyokimyasal özellikleri

En iyi bilinen iki amino şekerden biri D-GLUKOZAMİN (2-Amino-2-deoksi-D-Glukoz) diğeride D-GALAKTOZAMİN (2-Amino-2-deoksi-D-Galaktoz) dir. Her iki amino şekerde de ikinci karbon atomundaki hidroksil grubu yerine amino grubu bağlanmıştır. Amino şekerler birçok önemli biyolojik bileşiklerde N-Asetil türevleri biçiminde bulunurlar. Her iki şeker türevi de bakterilerin hücre duvarlarının membranlarında bulunan yapısal polisakkaritlerin önemli bir yapı taşıdır (Lehninger, 1977).
Şekil-1- D-Glukozamin ve D-Galaktozamin amino şekerlerinin açık formülleri (Lehninger, 1977; Mengi,1991)
D-Glukozamin, omurgalı hayvanların dokularındaki çoğu polisakkaritlerin yapısında bulunur ayrıca istakoz ve böceklerin dış iskeletinin yapısal polisakkaritleri olan kitinin de temel unsurudur. D-Galaktaozamin ise kıkırdaklıların önemli bir polisakkaridi olan kondroidin sülfatın ve glikolipidlerin bir bileşenidir (Lehninger, 1977).
Asidik mukopolisakkaritler insan vücudunda doğal olarak bulunmaktadır.
Tablo 1: Asetil Mukopolisakkaritler (Lehninger, 1977)

Dosya türü: doc
Şifre: www.forumfood.net