Et Muayenesinin Tarihçesi
Etin bazı durumlarda insan sağlığına zararlı olabildiği çok eski zamanlarda bile insanların dikkatini çekmiş ve bir takım tedbirlere baş vurulmuştur. Etin bazı hallerde insan sağlığına zararlı olabildiği, çok eski zamanlarda da bilinmekte olduğuna dair deliller mevcuttur. Eski uygarlıklarda, et tüketiminde genellikle insanların dini inançlarına, kültürlerine bağlı olarak bazı kurallar, sınırlandırmalar kabul edilmişti. Yahudi inancına göre tavşan, ada tavşanı, dağ faresi, domuz ve deve etinin yenmesi yasaktır. Ayrıca etinin yenmesine müsaade edilen hayvanların da haham gözetiminde kesilmesi gereklidir. İslamiyet’te de ölmüş hayvan eti, domuz eti, yırtıcı hayvanların etleri, kan ve Allah’tan başkasının (Put veya şahıslar) adına kesilmiş hayvan etleri haram kılınmıştır. Bütün bu kuralların temelinde yatan gerçek toplum sağlığının korunması ve daha sağlıklı nesillerin yetiştirilmesidir.
Et muayenesine pratik olarak tanrılara kurban edilen hayvanların gözden geçirilmesiyle başlanmıştır. Eski medeniyetlerde et tüketimi genellikle insanların dini inançlarına, alışkanlıklarına ve kültürlerine bağlı olarak bazı kurallar ve sınırlamalara bağlanmıştır. Mısırda tanrılara kurban edilen hayvanların din görevlileri tarafından muayene edilme zorunluluğu olduğu ve bu hayvanların etlerinin muayeneden sonra insan gıdası olarak tüketildiği bilinmektedir. Kurban edilecek hayvanların boynuzlarına bir kağıt bant sarılır ve topraktan yapılan mühürle mühürlenerek kesime sevk edilirdi. Roma İmparatorluğunda 338 yılından itibaren sağlık kontrol polisleri tarafından hayvan pazarları kontrol altında tutulmaktaydı. Sekizinci yüzyılda papa, Ermenilere at eti yemelerini yasakladı. Papanın bu kararı, Ermenilerin Oden ve Frey gibi eski tanrılara atları kurban etmelerinden ileri geliyordu.
1248’den kalma bir yazıda İsviçre’nin Bazel şehrinin başpiskoposunun, kasaplara, pazar yerinde en iyi, temiz eti satmalarını söylediği belirtilmektedir.


Devamı...


 Dosya Türü: doc
Şifre: www.forumfood.net