Konu: Hiç gıdacı olmaktan nefret ettiniz mi?

Belki ilginç bir soru olacak ama, "Hiç mesleğinizden yani gıdacı olmaktan" nefret ettiniz mi?" sorma nedenlerime gelince,

Hijyen ve sanitasyon dersi sonrasında evde yemek için kollarımızı sıvadığımızda, binlerce kez şunu yapma kontamine oluyor diyen,

Meyve Sebze İşleme Teknolojisi dersi sonrasında, "Eyvah bezelyemizin haşlama suyu 100 dereceyi aşmış gitti büyün besin değeri" diye çığlık atan

Evin buzdolabı da dahil olmak üzere tüm püf noktaları gözümüzün içine sokarak, gıda üstadı kesilen

Et yemeklerimize hoşumuza giden baharatları eklerken, "Bu baharatı katma et işleme dersinde hoca yazdırmadı" diyerek beni mesleğimden soğutma yoluna giden sınıf arkadaşlarımdan, sizin aranızda kaç tane var diye merak ediyorum...

gıdacı olmaktan nefret etmedim hiç, hem mesleğin ne suçu var sistem bozuksa meslek ne yapsın meslek doğru, meslek gerekli, meslek buram buram gelecek kokuyor ancak sistem gerekeni yapmıyor ben sistemden nefret ettim,mesleğimden asla!!!

sistemden zaten nefret ediyordum,sistem yüzünden mesleğimden de nefret etmeye başlıyorum..he tabi birde insanların 'sen gıda teknikerisin iyi yemek yaparsın'ya da gıda teknikeri ne iş yapar gibi saçma sapan laflarından artık mesleğimden nefret eder oldum..he tabi sorumlu yöneticilere gereksiz gibi bakmalarıda cabası..

Beni de ustaların cahillikleri ve mutfağın tek efendisi olarak sadece kendilerini görmeleri öldürüyor..be adam durup bi düşün madem sen en iyisin o zaman neden bize de ihtiyaç duyuluyor ve bir sorun çıktı mı neden ilk başvurulan kişi biz oluyoruz da siz kaçacak delik ararken biz sorunu çözmeye çalışıyoruz???

valla her an nefret edebilirim. pek doluyum bu konuyla alakalı. sıtkım sıyrıldı.

gıdacılık yapmadığımı daha ziyade bir çoban edasına sahip olduğumu hissediyorum. kalifiye olmaktan çok uzak personelle çalışmak zorunda olup, hatta kalifiye sayılan ofis personeli ile bile uğraşıp iki arada bir derede iş yapmaya çalışıyorum. şu an iş arıyorum ve kesinlikle hazır yemek merkez mutfakda çalışmayı düşünmüyorum, illa hazır yemek olacaksa proje mutfağı olsun diyorum. ya da daha farklı bir pozisyonda da çalışabilirim... bilemiyorum, gelecek planlarım biraz buğulu bu aralar.
çalışma şartları psikolojik olarak zor, üstüne bir de krizden etkilenince iyice insan hayattan beziyor...

oyh...

yemekhanelerde ustalardan cektıgım kadare hıc bısıden cekmedım kendını mutfagın efendısı goren ustalar yokmu daha nefret etme derecesıne gelemedım ama bıkkınlık basladı keske baska bı meslek olasydı dedım bı kac sefer

ben nefret ettim bile arkadaşlar. çok pişmanım hemde çoooookkkkk

yapmayın nolur arkadaşlar o kadarda kötü değil lütfen kendinizi bukadar koyvermeyin.bir meslektaş ve arkadaşınız olarak rica ediyorum.....

arkadaşlar doğruyu sölemek gerekirse gıda mühendisi olmaktan dolayı üzgünüm ve kendimi sokakta yaşayan yetim bir çocuk gibi hissediyorum, üniversite okuduğumada inanmıyorum çünkü aldığım diploma ne saygı görüyo ne de para ediyo söylediklerimi kabul etmeyen arkadaşlar olacaktır ama gıda mühendisi olacağıma aşcı olmayı tercih ederdim benim görüşüm bu saygılar

Bir öss zede olsamda zaman içinde ben bu işi seviyorum diye kendimi inandırmaya çalıştım sonra ne mi oldu?
-artık dışarıda yemek yiyemez oldum
-sosis yemez oldum
-musluk suyu içemez oldum
-alışveriş yaparken küçük olarak yazılmış içindekiler bölümünü okumaktan en erken alışverişim 15 dakikada biter oldu tabi böyle giderse gözlerimde de problem çıkacak
-adım gıda mühendisi değil hijyenci oldu
-yönettiğim ve hergün denetlediğim insanlardan daha az maaş alır oldum
-sorumlu yöneticilik taban fiyatı nedir bilmez oldum
-günde 150 kez dolap sıcaklığını yaz, elini dezenfekte et, formu doldur, ürün sıcaklığına bak, hani bunun etiketi diye söyler oldum
-ertesi gün yine bunları tekrarlar oldum
-2 senelik mi 4 senelik mi dendiğinde 2 senede mühendis yapmıyorlar diye söyler oldum
-tansiyon, şeker, kolesterol,nasıl yemek yapılır,bu kaç kalori ve zayıflama konularında başvurulan kaynak oldum

....


....



....

ama hala sabreden, idealist gıda mühendisi olmaya devam eder oldum

bu mesleğin böyle olduğunu bilseydim bu meslekte olurmuydum....yooo... ama inadına gidip hijyen mijyen dinlemeden bildiğim şekilde yaşıyorum. bizi önemseyen bir devletimiz yok, baksanıza veteriner de ziraatçide, kimyagerde, benim yaptığım işi yapıo niye bunca yıl kendimi kasmışım ve geceler boyu ders çalışmışım,??? elde sadece gıda mühendisi diploması sonra patronların nazıyla uğraş.... anlayacağınız dertliyim....

alreazey Nickli Üyeden Alıntı

bu mesleğin böyle olduğunu bilseydim bu meslekte olurmuydum....yooo... ama inadına gidip hijyen mijyen dinlemeden bildiğim şekilde yaşıyorum. bizi önemseyen bir devletimiz yok, baksanıza veteriner de ziraatçide, kimyagerde, benim yaptığım işi yapıo niye bunca yıl kendimi kasmışım ve geceler boyu ders çalışmışım,??? elde sadece gıda mühendisi diploması sonra patronların nazıyla uğraş.... anlayacağınız dertliyim....

bence öyle düşünmemen gerekli gıdacı olmak çok güzel her bölümün kendi güzelliği var tadını çıkar

rosemant Nickli Üyeden Alıntı

Bir öss zede olsamda zaman içinde ben bu işi seviyorum diye kendimi inandırmaya çalıştım sonra ne mi oldu?
-artık dışarıda yemek yiyemez oldum
-sosis yemez oldum
-musluk suyu içemez oldum
-alışveriş yaparken küçük olarak yazılmış içindekiler bölümünü okumaktan en erken alışverişim 15 dakikada biter oldu tabi böyle giderse gözlerimde de problem çıkacak
-adım gıda mühendisi değil hijyenci oldu
-yönettiğim ve hergün denetlediğim insanlardan daha az maaş alır oldum
-sorumlu yöneticilik taban fiyatı nedir bilmez oldum
-günde 150 kez dolap sıcaklığını yaz, elini dezenfekte et, formu doldur, ürün sıcaklığına bak, hani bunun etiketi diye söyler oldum
-ertesi gün yine bunları tekrarlar oldum
-2 senelik mi 4 senelik mi dendiğinde 2 senede mühendis yapmıyorlar diye söyler oldum
-tansiyon, şeker, kolesterol,nasıl yemek yapılır,bu kaç kalori ve zayıflama konularında başvurulan kaynak oldum

....


....



....

ama hala sabreden, idealist gıda mühendisi olmaya devam eder oldum

Valla süper yazmışsınız helal olsun

Ayrıca arkadaşlar ben daha kendime toy mu desem ne desem bilmiyorum ama ben gıda teknikerliği olma yolunda ilerliyorum ve hedefim çıkabildiğim kadarıyla en yükseğe çıkmak (tabi ki gıda alanında) . Bana göre gıdacılık bir yaşam biçimidir. Ne gıdacılıktan vaz geçebiliriz ne de gıdacı olabiliriz. Tam anlamıyla gıdacı oluruz bu sefer dışarıdan tepki alırız ( normal). Tamanlamıyla gıdacı olmayız (ki okumanın anlamı olmaz) ozman da çeşitli kurumlar tarafından en gözde isim oluruz. Veya olamayız çünkü T.K.İ.B. bırakmaz ama netice itibariyle gıdacı olmak deyince aklımıza yaşam biçimi gelmelidir. Ben bu yaşam biçimi seviyorum (en azından öyle sanıyorum). Sizlerde bu işi sevin derim neticede insan zorlukları germeden nasıl yaşabilir ki hayatın tadını vezevkini almak istiyorsak mesleğimizden yani
GIDACILIKTAN VAZGEÇMEYELİM.

Neyse çok uzattım hadi sağlıcakla kalın...

evet şöyle bi bakıldığında kimse işini beğenmez hep şikayet edip durur insanlar ama bizimkisi başka arkadaşlar...
bizim temelde çok önemli problemler var ne devlet nezdinde ne de özel sektörde bir kıymetimiz yok. bazen konuşmalar esnasında arkadaşlar bakanlık ve/veya müsteşarlık makamında bizleri temsilen birileri olsa daha başka olurdu diyorlar belki doğru ama eksik bence...
halk kesiminin bize bakış açısı şunu yesem nolur makarna nasıl pişer vs... özel sektör ben zaten sen olmasanda bu işi yapıyorum senin sadece diploman lazım havasında... devlet(hükümetler) mi? o da gereksiz bi bölüm kapatılsın demeye gelen işler yapıyo -ustalara sorumlu yönetici eğitimleri (2 günlük) vererek- buişin ne kadar kolay olduğunu!!!!! gözler önüne seriyo....
valla arkadaşlar gıda mühendisliğinde direten arkadaşların ileride varacakları yer bi işletmede müdürlüktür yani işletmecilik... herkes kendisini o yönde geliştirmeli ve yetiştirmelidir veya kısa yoldan yeni bir kariyer planlaması yapmalıdır.... ağlamanın sızlamanın kimseye faydası yok..
saygılarımla...

demekki tek çeken ben değilmişim bu meslekten..sırf gıdadan kurtulmak için işletme okuyorum ve seneye 4 yıllık işletmemi umarım bitiricem ve hedefim işletme alanında kendimi geliştirmek olucak..bence her gıda işletmesinin başında küçük yada büyük çaplı olsun bu işin eğitimini almış kişiler olması gerek..zaten ahçılar olsun yada ustalar vs hepiniz bilirsiniz ki hijyen ve sanitasyon konusunda oldukça cahiller..çok temiz çalıştıklarını düşünürler ama milyonlarca insanın hayatıyla ,sağlığıyla oynadıklarını bilmezler..dikkat etmeleri gereken okadar ayrıntı vardır ki ama ya cahilliklerinden yada işin kolayına kaçtıklarında bunlara dikkat etmezler..işte böyle işletmelerde alışan dikkatsiz insanların başında enazından iyi bir eğitim almış ve işini gerçekten iyi yapan gıdacıların olması gerektiğini düşünüyorum..fakat maalesef başta işyeri sahipleri olmak üzere genelde toplumda gereksiz görülüyoruz..devletimizinde bizim önemimizi arttırmak için çaba göstermemesi cabası..genelde her işletmenin söylediği bir laf vardır..''benim çalışanlarım zaten herşeye dikkat ediyor , temiz çalışıyor' ama gelin görün ki sadece sözde..kimisinin temizlik anlayışıda bu olsa gerek..ben mesleğimden işte bu yüzden nefret ediyorum..bizleri gereksiz görmelerinden..yoksa çalışma şartlarına yine katlanırım fakat o küçük beyinlerinizle birazcık düşünseniz ne işe yaradığımızı, bukadar gereksiz kılmazsınız bizleri..

ben mesleğimden mesleki bilgi olarak veya milletin espiriyle takılmasından değilde; piyasanın çok kötü olmasından ve bu nedenle gıda mühendislerini normal bi işçi gibi değerlendiren işverenlerden bıktım....

geçenlerde bi iş görüşmesine gittim..kalite güvence departmanı için işletmenin ayırdığı ücret:800 Tl ymiş..
hemde bunu öneren antalyada 5 yıldızlı bi otel...
bulaşıkçıya 670 tl veriyomuş..
130 tl fark..
eh artık gerisi siz meslektaşlarıma kalıyıor...
ben bu işi rettettim.
ama eminim o maaşa şuan çalışan meslektaşımız var..

Mesleğimi seviyorum ama hala işsiz olmam canımı yamkıyor.Üniversiteyi iyi bir ortalama ıle bıtırmek yeterli değil.İşinizi sevmekde ...Bazen hiç okumasaydım da dediğim oluyor.Yeni evliyim acil iş bulmam lazım ama ((offfffffffff offffffffffffff

bende sizin gibi kalite elemanı olarak çalıştım İlk deneyimimdi ama malisef sadece dört ay sürdü şirketim kapandı.Üzerinden altı ay geçmesine rağmen hala içeride birikmiş maaşım var. Şimdi de işzisim.Ama suçlanması gereken mesleğim değil seviyorum ben bu düzene bu gidişata sitem ediyorum

ZeynepKübra =) Onlardan keyif alamaya bak yahu.. ileride güzel bir anı olur diye düşünüyorum ben. Şahsen bizim sınıfta daha da iğrençleştirilmiş espiriler mevcut Aksırırsam sana 1 milyon S.aureus bulaştırırım deyip kendini korumaya çalışanlar, biri hapşurunca N'aaptııın seeenn çapraz kontaminasyon olceeeek diyenler ßen eğleniyorum vallahi.. Gıdacı olmaktan nefret etmedim açıkcası,fakat şu gıdalarda yaılan hileleri öğrendikçe hayrete düştüm. Hatta tabir-i caizse apıştım kaldım. Yada yurdum insanının aktif zekasını gördükçe bir o kadar şok oldum. Güler misin ağlar mısın.? Adam işletmeye gelen çiğ sütü mikroptan arınsın diye toplama tankının çıkışına çalı süpürgesi sokmuş.Süpürge süzgeç görevi yapıyormuş Töbeeeee..

mesleğimden nefret etmedim ama ilallah çektirmedi değiller.bende mutfak efendilerinden isyanlara girdim ama her zamanda bir çözüm yolunu bulup olur böyle şeyler diyerek kendimi o an için avutmadım değil.çıkan sorunlar nedeniyle çözüm için aranan şahıs siz olunca sorunlularında o an söz dinler olması ayrı bir keyif verici yanı oluyor ve yüzünüzde tebessüm ise demiştim anlamını taşıması yetiyor sanki şehzadelere ....
herşeye rağmen menunum mesleğimden ve seviyrm....

Uğrola,

Çok değerli bir başlık atılmış, yalnız gıda bilimini iyi bilmek pek birşey ifade etmeye bilir. Bilgileriniz üzerine tıb ve işletme gibi bilim dallarından bilgiler eklenir ise aranan kişi olma uğrunuz doğar.

Ücret konusu ise konuma göre değişir, ben bir fabrikanın genel müdürüyüm ve İK dan Veteriner Hekimine kadar her bir çalışanımız ile uyum içerisinde çalışıyorum. Fakat yeni gelen Müh. arkadaşlar genellikle Ustalar ile çakışmalar yaşamaktalar. Bunu önlemek için Ustaların o iş için harcadığı zamana saygı duymak onlar ile arkadaş olarak hatalarını düzeltme yoluna gitmeyi öneririm, aksi akdirde büyük bir çekişme ortamı doğar ve mühendis arkadaşı göndermek zorunda kalır kuruluş.

İlk görüşmeye gittiğim de gerektiğinde kamyona mal yükleyecek ve bunu servis edeceksin dedi müzakereci ve bu şahıs çok büyük bir firmanın eski mühendislerindendi. Kendisine "Üzgünüm siz böyle yapmışsınız amma bir kovulma tehlikesi yaşadığınızdan böyle davranmışsınız." demiştim.

Sizinle görüşme yapacak İK sorumlusu ve ilgili kişiler sizin mesleğinizi bilmeli ve sizin kişisel özellikleriniz ile mesleki yeterliliğinizi kıyaslamalıdır. Bu şuan Türkiyemizde hizmet veren kurumların tamamında uygulanmamaktadır. Büyük bir ego tatmini ile ülkemizin gerçekleri görmezden gelinmektedir.

Bence insanlar mesleklerine aşık olmadan, meslekleri ile ilgili işletmelerde çalışmamalıdır. Eğer çalışırlar ise mesleklerinden soğurlar, aynı zamanda bu davranışları ucuz işçiliğe ve son üründe kalite kaybınada neden olmaktadır.

Saygı ve sevgilerimle,

kesinlikle hayır

evet öyle arkadaşlarım oldu ama... bana kattığı çok şey oldu aslında her an tetikteyim