Konu: İşinizi seviyor musunuz?

mezun olduktan sonra boşta kalmayayım ve deneyim olsun diye yemek sektöründe çalışmaya başladım. hem boş kalmayacak hemde bişeyler öğrenecektim.. öylede oldu bana çok şey kattı. iyiki çalışmışım diyorum. şimdi ise istediğim alandayım, süt sektöründe.. ilk başlarda başıma geleceklerden habersiz mutluydum .zamanla acaba yanlış bir tercih mi yaptım yemek sektöründe çalışsamıydım dedim. ama artık öyle düşünmüyorum. işin zorluklarını gördükçe acaba da kalıyor insan...ama zamanla herşey oturuyor...her olaydan ders almak lazım, güzel yanlarını görmek lazım... mutlu olmayı bilmek lazım... her geçen zamanda kendime daha neler katabilirim diye düşünmek lazım.. işi nasıl daha heyecanlı, hareketli hale getirebilirim diye düşünmek gerekiyor... bunlara cevap bulmaya başladığımız an zaten ortada sorun falan kalmıyor... sonuç olarak, işimi seviyorum

Benim ilk iş deneyimim. Çalıştıgım yerdeki ilk ve tek gıda mühendisi olmanın zorlugunu yaşıyorum. İnsanlara kendini kabul ettirmek çok zor. Ben mühendisliği sanki insanlarla uğraşmakmış gibi algıladım burada. Sistemi değiştirebilmek daha güvenli gıda üretebilmek için elimden geleni yapıyorum. Benim görevim bu. Ben olmadan önceki durumla şimdiki durum arasında farklar mevcut. Zamanla daha da iyi olacaktır ama çok çaba sarfetmek gerekiyor. İnsanlara alıştıkları düzeni değiştirtmek çok zor. Ben ilk iş deneyimimde olumsuzluklar yaşıyorum ama bunların düzeleceğine inanıyorum. Yapmak istediğimin peşini bırakmayacağım. Şuanda işimi ne seviyorum ne de sevmiyorum. İlerde ısındıkça yapabileceklerimi gördükçe seveceğimi düşünüyorum.

Ben ilk iş deneyimimde çok iyi insanlarla karşılaştım. şimdilik bi sıkıntım yok. 3 ustamız var. sadece 1 i biraz sıkıntılı. işçiler zaten anlayışlılar. ki benim onlarla irtibatıma gerek bile kalmıyor. çünkü ustalarla aracılığıyla onlara ulaşabiliyorum. mesela birkaç örnek vereyim. traş konusu. hergün sinek kaydı geliyorlar. ben bile bazen 2 günde bir olunca utanıyorum o derece sonra kıyafet , terlik , tırnak gibi kişisel bakımlarada önem veriyorlar. ama bunda üst yönetimin katkısıda yadsınamaz. genel olarakta işçi burası kendi malıymış gibi düşünerek çalışıyor. buda bir artı. ancak arada istisnalarda var tabi. benim birde yardımcım var. oda büyük nimet oluyor. ancak olmasıda gerekli. çünkü gıda güvenliği ekip liderimiz üretime dahi doğru düzgün inmiyor. ben burda üretimde bulunuyorum , laboratuvar analizlerini gerçekleştiriuyorum(kimya+mikro) , ve en zoru olduğunu düşündüğüm kalite kontrol evraklarını dolduruyorum, izlenebilirliği sürekli sağlamak zorundayım, stok kontrolü 4, 4lük olmak zorunda . yani işimi seviyorum ama yorucu oluyor. ancak şikayetçi değilim. ilk iş deneyimim ve deneyim sahibi olarak geçiriyorum. fabrika düzenli. bunda en büyük etken BRC Kalite sistemi ve Müşteri ziyaretleri çok etkin. mesela bir ingiltere müşteri denetimine gelince BRC den daha titiz hazırlanıyoruz. o yüüzden sürekli düzenli olmak zorundayız. biraz uzun oldu ama şimdilik işimi seviyorum .