: Konservede Uygulanan Isıl İşlemler ve Ekipmanları
: Doc
:
Selin BARAN 
Can DALİYE 
Mert ALTINORAK 
Yusuf DERİBAŞ 
Furkan ÖZTABAK 
Beyhan AKÇA 
 

İnsanoğlu gıda maddelerini bozulmadan uzun süre saklayabilmek için çeşitli yöntemler denemişlerdir, ilk olarak kurutmacılık ve tütsüleme usullerini bulmuştur. Diğer muhafaza metotları da tarihin akışıyla ortaya çıkmıştır. 1745 yılında İngiltere’de John Needham’ın ağzı kapalı bir cam kap içinde bulunan et suyunun, kaynayan su içinde bir süre tutulması sonucu normal şartlara göre daha uzun süre dayandığını fakat yinede birkaç hafta içinde bozulduğunu ortaya koyması, belki de modern konserveciliğe atılan ilk adımdır. Ancak bu deneyler yaşamın kaynağını tespit amacıyla yapıldıklarından konserveciliğin ilk olarak Fransız Nicholas Appert tarafından bulunduğu kabul edilmektedir. (Bulduk, 2002)

Yiyeceklerin bozulma nedenlerinin bilimsel açıklaması ise “Pasteur” tarafından gerçekleştirildi. Zamanımızda “Appert metodu” daha geliştirilmiş olarak uygulanmakta; yiyecekler, pastörize ve sterilize edilerek uzun süre saklanmaktadır. (Tüter, 2000)

Gıdaların bozulmasına neden olan mikroorganizmaların ısı etkisiyle faaliyetlerini engellemek ve gıdalara sürekli bir dayanıklılık kazandırma işlemine “ısı uygulayarak muhafaza” yöntemi denir. Bu amaçla uygulanan ısıtmaya ise “ısıl işlem” (thermal process) denir. (Megep, 2006)
Ülkemizde ilk konserve fabrikası 1904’te Selanik’te kuruldu. Daha sonraki yıllarda birçok illerimizde modern konserve fabrikaları açıldı. 1960’dan sonra kutu konserveciliği gelişerek değişik ürünlerin konservesi yapılmaya başlandı. (Tüter, 2000)

Konserve ve üretimi; koruma, muhafaza etme ve dayandırma olarak anlamında dilimize girmiş yabancı kökenli bir sözcüktür. Ancak konserve kelimesi daha çok dar anlamda olmak üzere ve sadece “ısı uygulamasıyla dayanıklı hale getirilmiş” gıdaları kapsayacak şekilde kullanılır. (Bulduk, 2002)


: