Genel olarak bir hastalığın tanısı için biri klinik, diğeri laboratuvar olmak üzere iki yönlü inceleme yapılır. İnfeksiyon hastalıklarında da bu kural geçerlidir. Bazı mikrobik hastalıklarda sadece klinik inceleme ile kolayca tanı konabilirken, büyük bir kısmında ise kesin tanı ancak laboratuvar testleri ile konur.
İnfeksiyon hastalıklarında çabuk ve doğru tanı konması çok önemlidir. Zira hastalığın tanısının gecikmesi hem hastanın tedavisinin gecikmesi, hem de daha fazla temas olacağından çevredeki kişilere bulaştırması yönünden son derece tehlikeli olabilmektedir. İnfeksiyon hastalıklarının tanısında kullanılan laboratuvar incelemeleri iki başlık altında toplanabilir.

1.1. Klinik Laboratuvar Deneyleri
Bu grupta hematolojik testler (lökosit sayımı, periferik kan yayması, eritrosit sayısı, hemoglobin miktarı, eritrosit sedimantasyon (çökme) hızı v.b.), biyokimyasal testler (idrarın kimyasal ve mikroskopik incelemesi, karaciğer fonksiyon testleri v.b.) ve CRP (C-Reaktif protein) sayılabilir. Ayrıca hastadan alınan örneklerin veya doku parçalarının (biyopsiler) patoloji laboratuvarında incelenmesi de infeksiyon hastalıkları tanısında kullanılır. Bu gruptaki deneyler nonspesifik = özgül olmayan deneylerdir. Bunlar mikroplu hastalığı yapan etkeni ortaya koymaz veya göstermez. Ancak konak organizmada bir infeksiyon varlığı ve hangi infeksiyonlar olabileceği konusunda yardımcı, destekleyici bilgiler veren deneylerdir.


http://www.forumfood.org/zyr/indir.p...aafc7f3712.pdf