Konu: Vanlı İsmail

Bu yazdıklarım arşivlerde kayıtlıdır:

...Vanlı İsmail, Nur-ül Bahir gemisinde nöbet tutmaktadır. Birden gecenin karanlığını titreten derin bir gürültüye dikkat kesilir.

-Bu ses o olmalı der.

Suyu yararak bir nesne gemiye doğru yaklaşmaktadır...Bu bir torpidodur. İsmail bir karaya bakar, vatan müdafaası için analarını, bacılarını ve daha öteye gerdekten çıkıp savaşa katılan kardeşleri üzerinde göz gezdirir, sonra gözünü gemiye her an biraz daha yaklaşan torpidoya diker. Aklı ve yüreği arasında gel git yapar. Kısa bir bekleyişten sonra kendisini denize atar. Az sonra etrafı kızıllığa bürüyen bir gürültü kopar. İsmail zerrelere bölünür. Vanlı İsmail torpidoyu göğsünde karşılar. Kendisini bekleyen anası ve hanımı adına görevini yerine getirir.


"Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?
Gömelim gel seni tarihe desem sığmazsın"

çok teşekkürler yine sölüorum keşke o zamanlarda yaşayıp bişeler yapabilseydim şimdi yapamıoruz ne yazıkki

Aslında şimdide yapabiliriz yeterki bir araya gelebilelim. Toplmumuzu yzolaştırmak ve kamplara bölmek için yapılan oyunlara kanmayalım yeter...

biraraya gelmeyi başarabilsek zaten eminim hiç bi sorun kalmaz ama bunu nası yapabiliriz

bizde bu bana dokunmayan yılan bin yaşasın mantığı varken hakikaten çok güç
ama yine de umudu yitirmemek lazım

bu arada paylaşım için teşekkürler